Nieuwsbrief april

De Babysittersclub

In 1989 kwam de Nederlandse vertaling van De Babysittersclubreeks uit. Dit was een reeks met verhalen over een groepje meiden dat een babysittersclub, ja, de titel verraadt het al, opricht. Deze meiden zijn in de tienerleeftijd, maar weten dit toch semiprofessioneel aan te pakken. Ze maken schema’s, roosters, folders en wat al niet meer. Ik las deze boekjes toen ik een jaar of twaalf was en was meteen geïnspireerd.

Samen met een paar vriendinnetjes richtte ik ook een babysittersclubje op. Ik paste al best vaak op bij families uit de buurt, maar ik kreeg het hiermee zo druk dat ik wel wat hulp van vriendinnen kon krijgen. We maakten dus flyers waarop mijn telefoonnummer stond en ik maakte een rooster. En ja hoor, de eerste boekingen kwamen binnen. De meeste ouders wilden toch mij als babysitter, omdat ze me al kenden, maar af en toe lukte het me om vriendinnen te sturen. De babysittersclub heeft niet heel lang bestaan, maar het idee was leuk en achteraf gezien, heb ik daar mijn eerste ondernemerservaring opgedaan.

Gisteren gaf ik een training voor aanstaande hoepeldocenten en daarin werd niet gesproken over oppassen op kinderen. Er werd gesproken over het opzetten van hoepellessen. Ik trainde ze in het uitleggen van de verschillende hoepelmoves (al kon ik ze nooit allemaal uitleggen; daarvoor zijn er simpelweg te veel), in het managen van een groep hoepelaars en  in het starten van een eigen bedrijf.

Aan het eind van de cursus kregen de meiden een certificaat; ze kunnen nu gaan starten met het bedenken van lessen, het werven van leerlingen en het opzetten van hun eigen bedrijf. En dat is heel mooi. Hiermee vergroot ik het clubje van meiden om mij heen dat hoepelles kan geven en als ik eens niet kan, dan kan ik deze meiden naar voren schuiven om lessen of workshops over te nemen. Toevallig kwam er gisteren een buurman langs die een eigen lunchroom heeft. Hij wilde dat ik daar een workshop kwam geven tijdens een van zijn evenementen. Ik kon niet, maar ik kan nu wel een van de nieuwe hoepeldocenten vragen of zij de workshop kan doen.

De vier nieuwe hoepeldocenten die de training op 21 april 2018 volgden.

Zo is mijn geleende idee van een club meiden die samenwerkt enigszins uitgekomen. Samen zorgen we ervoor dat heel Nederland (en omstreken) aan het hoepelen raakt. Een aantal van de eerder door mij opgeleide leerlingen leeft al, gedeeltelijk of volledig, van het geven van hoepellessen. Deze meiden hebben mij al lang niet meer nodig, maar ik hoop dat ik voor hen ook een opstapje ben geweest.

In de toekomst zullen er hopelijk nog meer docententrainingen volgen. Ben je hierin geïnteresseerd stuur mij dan een e-mail. Binnenkort is er een workshop hoepels maken. Hou de website in de gaten of stuur een e-mail als je op de hoogte gehouden wilt worden. Het laatste nieuws over hoepellessen of workshops kun je ook volgen via de Facebook- of Instagrampagina van Yanaha.

Fijne dag!

Liefs,

Jonina

Nieuwsbrief maart

De lente komt eraan. Gelukkig. De winter duurt voor mijn gevoel al veel te lang. Soms zou ik willen dat we dit jaargetijde door konden spoelen, want ik vind er echt niet veel aan. Maar toch, de winter hoort erbij. Zonder de koude, gure dagen van de winter zou de lente niet zo fijn aanvoelen; de eerste dagen met een warm lentezonnetje zijn de mooiste, omdat die het contrast met de kou van de winter zo enorm vergroten. Er verandert dan iets.

Ik hou van verandering. Als je mij van meer dan zeven jaar geleden kent, kun je zien dat ik erg veranderd ben. En dan heb ik het niet over een fysieke verandering, maar over een verandering van energie. Ik ben blijer, gelukkiger, tevredener. Ik heb een basis gelegd die ik nooit meer kwijt wil.

Deze verandering is geleidelijk gegaan, maar heeft alles te maken met de keuzes die ik heb gemaakt. Zeven jaar geleden begon ik met hoepelen. En een jaar later, in 2012, begon ik met het geven van hoepellessen. Na twee jaar intensief hoepellessen en-workshops gegeven te hebben en door mijn jarenlange ervaring als docent Nederlands, durfde ik het aan om docenten op te gaan leiden. Ik leidde negen meiden op, waarvan een aantal nog steeds volledig of gedeeltelijk leeft van het geven van hoepellessen en -workshops.

Toen ik begon met Yanaha was één van mijn voornemens om weer hoepeldocenten op te gaan leiden. Hoepeldocent is een vrij beroep, maar toch kan het erg fijn zijn om tools aangereikt te krijgen waarmee je je lessen kunt vullen. Ik ga weer hoepeldocenttraingen geven. In zo’n training leer je om je voor te bereiden op het geven van complete lessenreeksen voor beginners. Wil je weten hoe jij ook hoepeldocent kunt worden, kijk dan eens op de volgende pagina. Er kunnen maximaal zes mensen meedoen aan de opleiding en ik heb al een aantal gegadigden. Denk dus niet te lang na en durf ook te veranderen. Misschien maak jij binnenkort ook wel van je hobby je werk. Zou best leuk zijn toch?

In maart zijn er nog drie hoepellessen en één yogales. Hou deze website en Facebook in de gaten, want in april komen er nieuwe lessen bij.

Groetjes,

Jonina